اول هشدارها خیلی جدی نبود و به ای‌میل‌ها و شبکه‌های اجتماعی محدود می‌شد،هشدارهایی درباره یک عطر عجیب‌وغریب که می‌گفتند کشنده است و می‌تواند با یک بویِ خوشایند راهی آن دنیایتان کند. شاید خیلی‌ها هم تا چند روز قبل موضوع را جدی نگرفته بودند و فکر می‌کردند یکی از صدها خبر بی‌منبع یا یک جورهایی غیرموثق اینترنتی است که درست و غلطش معلوم نمی‌شود اما اطلاعیه وزارت بهداشت درباره این عطر به موضوع رسمیت داد و همه ناگهان نگران عطرهایی شدند که در این چند روز بو کرده‌اند! می‌گویند لاولی خیلی آرام و «دوست داشتنی» عمل می‌کند و بعد از اینکه آن را بو کردید،۵،۴ روز فرصت دارید تا کارهایتان را بکنید و برای مردن آماده شوید. بازار شایعات هم که طبق معمول داغ است و هرکسی راجع به این عطر،منبع ورودش به کشور و اینکه کار چه کسی است، اظهار نظر می‌کند. سرنخ‌های اولیه به اطلاعیه سازمان حج به تاریخ ۲۴ تیرماه امسال برای هشدار به زائران عتبات عالیات بر می‌گردد که هشدار داده بود القاعده در استان المثنی عراق این شیشه‌های کشنده را در بازار پخش کرده. اطلاعیه‌ای که البته فقط یک عکس از آن روی اینترنت پیدا می‌شود. همین هم هست که کامنت‌های پای خبر هشدار وزارت بهداشت را که بخوانید، یک عده خودشان شروع به گمانه زنی راجع به منشاء این عطر کرده‌اند اما دریغ از توضیح بیشتر یک منبع رسمی که فعلا به هشدار اکتفا کرده‌اند و توضیح بیشتری نداده‌اند. این شد که تصمیم گرفتیم خودمان دست به کار شویم و ببینیم می‌توانیم در بازار لاولی گیر بیاوریم یا نه. یا لااقل از اهالی این صنف سراغ شایعه‌اش را بگیریم.

یکی از پاساژهای معروف شهرک غرب،اولین جایی است که به آن سر می‌زنیم.ویترین مغازه‌های شیک و پیک عطرفروشی را که رصد می‌کنیم،خبری از شیشه صورتی رنگ لاولی نیست.فروشنده هم که پسر جوان ۲۶ ساله‌ای است، نه اسم لاولی را شنیده و نه خبرهای مربوط به آن را.

 اما با سوال‌های ما کنجکاو می‌شود و وقتی موضوع را می‌فهمد،اصرار دارد که ادکلن با این مشخصات حتما قاچاقی وارد می‌شود و پس با این اوصاف در همچین مغازه‌ای آن هم در یک پاساژ اسم و رسم دار نمی‌شود سراغش را گرفت.

 بعد هم تلاش می‌کند حرف را از راز کُشندگی لاولی بکشد به عطرهای مغازه‌شان که همگی اصل فرانسه هستند! با وجود حرف‌های ناامیدکننده فروشنده درباره پیدا کردن ادکلن، باز هم به جستجوی خودمان ادامه می‌دهیم و با دیدن هر شیشه صورتی رنگی فکر می‌کنیم به لاولی مشهور رسیده‌ایم.اما اسم هیچ کدام از شیشه‌های صورتی با آن شکل‌ها و طرح‌های جذاب،لاولی نیست!

خوشبو، مثل مرگ

خوشبختانه‌ همه فروشنده‌های عطر فروشی به‌اندازه فروشنده اول از ماجرا بی‌اطلاع نیستند و چیزهایی درباره موضوع شنیده‌اند. رحیمی صاحب یکی از مغازه‌های همان اطراف می‌گوید در این  ۱۰ سال که در کار عطر و ادکلن است، درباره عطرهای مشکوک و قاچاق چیزهایی شنیده.« تا جایی که برای من تعریف کرده‌اند، این عطر در عراق توزیع می‌شود و شاید از طرف زائرهای ایرانی هم خریده شده و وارد ایران بشود.من که خودم هنوز عطر را ندیدم اما می‌گویند بوی شیرینِ خوبی دارد و برای همین مشتری پسند است.» یکی از همکارهای آقای رحیمی هم از یکی از آشنایان‌شان تعریف می‌کند که تازگی‌ها از کربلا آمده و این عطر را دیده، اما چون اصلا اهل عطر و ادکلن نیست،نخریده.« بعدا که شنیدیم می‌گویند این عطر آدم را می‌کُشد،بنده خدا کلی خوشحال شد که هیچ وقت توی عمرش سمت این فانتزی بازی‌ها نرفته!» با این حرف‌ها وقتی به جمعیت زیاد زائران ایرانی در عراق  و عادت ما ایرانی‌ها برای خرید سوغات فکر کنیم،موضوع ترسناک‌تر می‌شود. گرچه بعضی از عطر فروشان ماجرا را خیلی جدی نمی‌دانند و معتقدند هیچ عطر فروشی همچین عطر مشکوکی را آن هم از عراق وارد نمی‌کند، باز هم شاید خیلی از دستفروش‌های قاچاق بدون اطلاع از کشنده بودن عطر را به ایران آورده باشند یا مسافرها سوغاتی آورده باشند. 

کار، کار صهیونیست‌هاست

وقتی در پاساژ و عطرفروشی‌های با کلاس،چیزی دستمان را نمی‌گیرد، راه می‌افتیم سمت مترو و فروشنده‌های دستفروش کنار خیابانی.ایستگاه متروی هفت تیر یکی از آن ایستگاه‌هایی است که فروشگاه زیاد دارد و برای پرس و جو مناسب به نظر می‌رسد.فروشنده عطرفروشی یک خانم میانسال است با یک آقای جوان و هردوشان راجع به لاولی شنیده‌اند.«ما خبر را از همکارهایمان شنیدیم.چیز خاصی هم بیشتر از بقیه نمی‌دانیم، فقط در همین حد که لاولی یک عطر کشنده است.ما اینجا خیلی عطرهای گران قیمت و خاص نداریم، عطرفروشی‌های مترو بیشتر عطرهای معروف و عامه پسند را می‌آورند.برای همین نگران نیستیم، واردکننده‌ها باید بترسند و بیشتر احتیاط کنند.» مرد جوان فروشنده می‌گوید شنیده این عطر را صهیونیست‌ها تولید کرده‌اند و خودشان هم در عراق پخش کرده‌اند.به هر حال هر کس یک بار هم که عطر را بو کند،برای مردنش کافی است،حالا فکر کنید یک شیشه عطر چقدر می‌تواند آدم بکشد.انگار سلاح‌های کشتار جمعی جدید سر و شکل جذابی پیدا کرده‌اند!

سفارش بدید،میاریم!

 در حالی که هنوز چشممان به جمال لاولی روشن نشده، به امید پیدا کردن عطر توی بساط فروشنده‌های دوره گرد، می‌رویم سراغ دستفروش‌ها. ۱۲،۱۰ تا شیشه عطر بیشتر همراه‌شان نیست و همه را گذاشته‌اند در یک ساک کوچک.اول هم اسم عطری که می‌خواهی را می‌پرسند و بعد اگر جنس مورد نظر را داشتند،تازه رونمایی می‌کنند. بعضی‌هایشان هم آرام حرف می‌زنند و آدم متوهم می‌شود که در حال خرید شیشه و این جور چیزها است. یکی،دوتایی اسم لاولی را که می‌شنوند،می‌گویند نداریم و تمام.بیشتر هم حرف نمی‌زنند، چون چیزی درباره‌اش نشنیده‌اند.یکی هم می‌گوید،ما فقط عطرهای بفروش را داریم، عطرهای خاص را باید از مغازه بخرید! البته در خاص بودن لاولی شکی نیست، هر عطری که نمی‌تواند آدم بکشد! اما آخرین فروشنده دوره‌گرد برخورد منحصر به فردی دارد.تا می‌گوییم لاولی،سرش را تکان می‌دهد که یعنی می‌دانم چه می‌گویی.هیجان ما را که می‌بیند، می‌گوید اسمش را شنیده و می‌داند خوشبو است،اما الان توی بساطش نیست.باید صبر کنیم برود مرز و برایمان بیاورد.بیشتر که صحبت می‌کنیم،اما معلوم می‌شود اصلا از ماجرا خبر ندارد و فقط خواسته برای خودش مشتری بسازد!  

باید دنبال شبنم بگردیم

یکی،دو سالی می‌شود که بحث درباره برچسب شبنم بالا گرفته. شبنم اسم طرحی است که بر اساس آن تمام کالاهای وارداتی باید یک شناسنامه یا در واقع بارکد داشته باشند تا معلوم شود از کجا وارد شده‌اند و به دست چه کسی می‌رسند.البته این طرح قرار است اول برای  لوازم خانگی، لوازم رایانه ای،‌گوشی تلفن همراه، تجهیزات پزشکی، لوازم بهداشتی، مصالح ساختمانی و اسباب بازی‌ها اجرا شود و در مرحله بعد برای تمام کالاهای وارداتی.با این طرح کالاها به راحتی قابل پیگیری هستند و جلوی قاچاق کالا گرفته می‌شود. شاید هر کسی فورا به این فکر کند که خیلی زود برچسب جعلی شبنم هم به بازار می‌آید و این طرح نمی‌تواند جلوی قاچاق کالا را بگیرد اما مسئولان می‌گویند این برچسب یک هولوگرام امنیتی خاص دارد و جعل آن راحت نیست.از تیر ماه امسال هم هر کالای وارداتی بدون برچسب، قاچاق محسوب می‌شود. اینها را که بگذاریم کنار هم، از نگرانی درباره «لاولی‌»‌های بعدی کم می‌شود اما باز هم باید مراقب بود.اما تا قبل از اجرای کامل طرح،اگر احیانا لاولی یا هر عطر مشکوک دیگری به دست‌تان رسید، در شیشه را هم باز نکنید چون لازم نیست حتما از عطر استفاده کنید تا مواد سمی آن در هوا پخش شود و حتی باز کردن در هم ممکن است خطرناک باشد.